Ερευνητική ομάδα προβλέπει παγκόσμια οικονομική κατάρρευση και μεγάλη μείωση του πληθυσμού!
Ερευνητές σε μια από τα κορυφαίες δεξαμενές σκέψης στον κόσμο έχουν αναπτύξει ένα μοντέλο υπολογισμού που προβλέπει σοβαρές επιπτώσεις για τον τρόπο ζωής μας, ως αποτέλεσμα των αδιάκοπων αναγκων μας να καταναλώνουμε του φυσικούς πόρους όπως το πετρέλαιο, τα τρόφιμα και πόσιμο νερό.
Σύμφωνα με μια ομάδα επιστημόνων στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, το σημείο καμπής, θα έρθει το αργότερο το 2030, και όταν το κάνει, μπορούμε να αναμένουμε μια παραδειγματική στροφή σε αντίθεση με κάθε στροφη που έχουμε δει στο παρελθόν στην ανθρώπινη ιστορία του κοσμου.
Μια που όχι μόνο θα καταρρεύσουν οι οικονομίες του κόσμου, αλλά επιπτώσεις που θα προκληθούν στα τροφίμα και την παραγωγή ενέργειας, θα ναι ικανές να μειώσουν σημαντικά και θα οδηγήσουν στον θάνατο εκατοντάδες εκατομμυρίων ανθρώπων κατά τη διαδικασία.
Η πρόσφατη μελέτη, που ολοκληρώθηκε για λογαριασμό της
Λεσχη της Ρωμης , ένως οργανισμου που έχει εκδώσει τα δικα του ευρήματα στην πλάτη «αιχμής τα πάντα» στη δεκαετία του 1970 σε μια αμφιλεγόμενη έκθεση περιβαλλοντικών επιπτώσεων που ονομάστηκε Τα Όρια της Ανάπτυξης (
Βιντεο εδω ), λαμβάνει υπόψη τις σχέσεις μεταξύ των διαφόρων παγκόσμιων εξελίξεων και παράγει προσομοιώσεις σε ηλεκτρονικό υπολογιστή για εναλλακτικά σενάρια.
Μέσω του
Smithsonianmag Magazine αναφέρεται η εξής είδηση : Πρόσφατη έρευνα υποστηρίζει τα συμπεράσματα της μελέτης περιβαλλοντικών αμφιλεγόμενων γεγονότων που κυκλοφόρησαν πριν από 40 χρόνια:μεταξυ αλλων λεει οτι ο κόσμος βρίσκεται σε καλό δρόμο για την καταστροφή.
Έτσι λέει ο Αυστραλός φυσικός Graham Turner, ο οποίος αναπροσαρμόζεται ίσως στην πιο πρωτοποριακή ακαδημαϊκή εργασία του το 1970, στα όρια της ανάπτυξης.
Συντάχθηκε απο ερευνητές του MIT για ένα διεθνές think tank, της Λέσχη της Ρώμης, μεσω μελέτης σε υπολογιστές που χρησιμοποιούνται για τη μοντελοποίηση διάφορων πιθανών μελλοντικών σενάριων.
Το business-as-usual σενάριο εκτιμά ότι εάν τα ανθρώπινα όντα συνεχιζουν να καταναλώνουν περισσότερο από ό, τι η φύση ειναι σε θέση να παρέχει, η παγκόσμια οικονομική κατάρρευση και την απότομη μείωση του πληθυσμού θα μπορούσε να συμβεί μέχρι το 2030.
Ο Turner σε σύγκριση πραγματικών δεδομένων το 1970 - 2000 με το business-as-usual σενάριο. Βρήκε οτι οι προβλέψεις αντιστοιχούν σχεδόν στα γεγονότα.
«Υπάρχει ένα πολύ σαφές προειδοποιητικό καμπανάκι που χτυπούν εδώ», λέει. "Δεν είμαστε σε μια βιώσιμη τροχιά."
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μελέτη φέρνει με το δικό της πρόγραμμα, όπως και η Λέσχη της Ρώμης που περιλαμβάνουν τα μέλη τους στα ανώτερα κλιμάκια της κυβέρνησης και των επιχειρήσεων από όλο τον κόσμο.
Πολλοί υποψιάζονται ότι ο οργανισμός υφίσταται ως ένας μηχανισμός για να προχωρήσει με το περιβάλλον, και επομένως την κοινωνική, και τη διακυβέρνηση των πόρων και του πληθυσμού του κόσμου μέσω των πρωτοβουλιών του ΟΗΕ όπως η Ατζέντα 21 και το πιστωτικό σύστημα διοξειδίου του άνθρακα από τη φορολογία, τα οποία δεν κάνουν τίποτα αλλά στρεφουν τον πλούτο του κόσμου στα χέρια της ελίτ λίγοι ειναι στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας κυριολεκτικα.
Ομως, παρά τα απώτερα κίνητρα των εμπλεκομένων στη Λέσχη της Ρώμης, δεν είμαστε οι μόνοι που έχουν προειδοποιήσει για την καταστροφή που απορρέει από τα υψηλά επίπεδα του πληθυσμού και την αύξηση της κατανάλωσης.
Στο κανάλι της Ιστορίας
Κασσανδρες , Collapsenet του
Michael Ruppert προειδοποίησε για παρόμοιο σενάριο και για ένα γεγονός που υποδηλώνει ότι, ενώ το πετρέλαιο μπορεί να είναι ακόμα διαθέσιμο στο μέλλον, το κόστος θα είναι τόσο απαγορευτικό και θα είναι αδύνατο για τον ανθρώπινο πολιτισμό να το διατηρήσει στα σημερινα του επίπεδα κατανάλωσης. Σύμφωνα με Ruppert, η τελευταία μεγάλη φούσκα που θα σκάσει θα είναι ο ανθρώπινος πληθυσμός...
φούσκα
Άλλα θέματα πόρων που έχουν έρθει στο φως τα τελευταία χρόνια περιλαμβάνουν την διαθεσιμότητα του γλυκού νερού, καθώς και την παραγωγική ικανότητα της τρέχουσας γεωργικής του συστήματος μας.
Το σύνολο των φυσικών πόρων μας είναι αλληλένδετο, Θα σπάσει σε ένα, όπως για παράδειγμα στο σύστημα παραγωγής πετρελαίου του πλανήτη, θα καθιστούσε αδύνατο για τους αγρότες την καλλιέργεια τροφίμων, ή για τα φορτηγά τη μεταφορά τους.
Το ίδιο ισχύει και για γλυκό νερό, το οποίο είναι απαραίτητο όχι μόνο για την ανθρώπινη ζωή, αλλά για την εξερεύνηση πετρελαίου, διύλιση επιχειρήσεων, την παραγωγή τροφίμων και μια σειρά άλλων βιομηχανιών απαραίτητων για τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Με όλους τους λογαριασμούς, έχουμε αναπτύξει ένα σύστημα κατανάλωσης που πραγματικά δεν είναι βιώσιμο σε μακροπρόθεσμη βάση.
Ενώ η Λέσχη της Ρώμης και οι παρόμοιες οργανώσεις φιλοδοξούν να ενεργησουν προς το συμφέρον της ανθρωπότητας, σχεδόν πενήντα χρόνια τωρα έχουν αποδώσει λύσεις, αλλά τίποτα περισσότερο και τα προβλήματα μας έφεραν ακόμη πιο κοντά στο απόλυτο σημείο καταστροφης, αυτό που υπόσχεται να εξαλείψει ενδεχομένως δισεκατομμύρια ανθρώπους στο πέρασμά του.
Ένα πρόσθετο αντάλλαγμα που η ερευνητική μελέτη του MIT μπορεί να θίξει, αλλά δεν φαίνεται να ως άμεση πιθανή αιτία για την παγκόσμια καταστροφή είναι η κατάρρευση της κοινωνίας, ως αποτέλεσμα των μη βιώσιμων πολιτικών, οικονομικών, νομισματικών και μηχανορραφίκων - κάτι που καλοπροαίρετη τα μέλη των οργανώσεων, όπως Η Λέσχη της Ρώμης μπορεί να ειναι συνένοχη στη δημιουργία αυτων.
Υπάρχει μια ισχυρή υπόθεση για να προβλεφθεί ότι η έκδοση των τρισεκατομμύριων δολάριων του χρέους κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, σαν το πετρέλαιο, θα ήταν δυνατόν να διατηρηθεί.
Δεδομένου ότι το όλο σύστημα της κατανάλωσης βασίζεται ουσιαστικά σε αυτό το χρέος, αν η εμπιστοσύνη σε αυτό το σύστημα έχει χαθεί, μπορεί πολύ καλά να έχουν το ίδιο αρχικό αποτέλεσμα ως σημείο αιχμής στο σπάσιμο του πετρελαίου.
Το χρέος, ακόμη και όταν κατασκευάζοταν από αέρα κοπανιστό,είναι ουσιαστικά μια υπόσχεση που συνδέεται με κάποιο είδος πόρων.
Βασίζεται στην ιδέα ότι κάτι τελικά θα δημιουργηθεί από κάποιον για να κάνει καλό για το χρέος. Με όλους τους λογαριασμούς, εμείς οι άνθρωποι είμαστε η εγγύηση για ολόκληρο το χρέος μας, που επιπλέει στο σύστημα.
Αλλά, έχει φτάσει στο σημείο το χρέος - κάπου στην τιμη των 200 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στις
Ηνωμένες Πολιτείες μόνο - ξεπερνά κατά πολύ την ικανότητά μας να αξιοποιήσουμε αρκετό χρόνο και ενέργεια για να επιστρέψουμε το κεφάλαιο με τους τόκους.
Έτσι, αυτή η «κορυφή του χρέους» που δημιουργήθηκε για να μας σώσει από τις μη βιώσιμες πρακτικές των πόρων που αντιμετωπίζουμε πρέπει να είναι εξίσου μεγάλη η ανησυχία ως αιχμή για το πετρέλαιο ή και το νερό. Διότι όταν φτάνουμε τελικά στο όριο του χρέους μας, και γίνεται σαφές ότι η υποστήριξη εγγυήσεις το χρέος είναι σε θέση να παράγει αρκετα για να δώσει την αποπληρωμή, θα έχουμε ένα εντελώς νέο νόημα για τον όρο «παράπλευρες απώλειες».
Με επτά δισεκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη, το σύστημα όπως είναι σήμερα δεν μπορεί να διαχειρίζεται τη δυνατότητα να συνεχίσει να υποστηρίζει τις καθημερινές ανάγκες του πληθυσμού στον κόσμο επ 'αόριστον.
Οι λύσεις που έχουν παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού αιώνα υπολείπονται κατά πολύ στο να παρέχει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, παρά το θησαυρό που δαπανάται και της ελευθερίας που απογυμνώνεται.
Αργά αλλά σταθερά πλησιάζει Ελενχος του Πολιτισμού, και όταν η φούσκα σκάει θα δούμε το «κραχ» να εκδηλώνετε με τη μορφή της πείνας, των ασθενειών και την παγκόσμια σύγκρουση.
AGENDA 21 PDF
ΠΗΓΗ Mac Slavo – SHTFplan.com
Στο Windermere,της Φλόριντα - «Μια τεράστια και ακόμα αναπτυσσόμενη καταβόθρα καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη αγνωστο την την προκάλεσε οδήγησε μια οικογένεια στο να εκκενώσουν το σπίτι τους στη Φλόριντα.
